En dan stap je in een sneltrein....

Die zelfde woensdag laat in de middag belt het ziekenhuis met een lijstje afspraken, dat is snel en als ik het lijstje bekijk zie ik dat ik elke dag wel ergens voor naar het ziekenhuis moet. Ik bel m'n werk dat ik morgen niet kom omdat ik dan al m'n eerste afspraak hebt zeg meteen dat ik vrijdag wel gaat werken omdat ik het m'n cliënt  graag zelf wil vertellen en dat het mij ook wat afleiding geeft. Donderdags heb ik een afspraak bij de MDL verpleegkundige zij legt me uit hoe de stand van zaken is en wat er allemaal moet gebeuren het is dezelfde verpleegkundige waar ik een gesprek mee had voor de colposcopie en ze schrikt om mij hier te zien en zegt dat ze me niet verwacht had op dit gesprek zeker omdat ik ook nog zo jong ben. Na het gesprek moet ik meteen door om longfoto's te maken en bloed te prikken daarna mag ik weer naar huis, het voelt allemaal nog heel onwerkelijk. Vrijdag ga ik dapper naar m'n werk ik leg Opa Groen uit wat ik mankeer en hij moet er een traantje van laten en ik schiet dan uiteraard ook weer vol na het werk neem ik afscheid en zeg dat ik voorlopig niet meer kom werken en ik spreek af om hem op de hoogte te houden. Ik rij door naar Quillian z'n school want vandaag zijn de Koningspelen ik ben een actieve klasse moeder en help veel op school en in de klas dus nu ook gewoon. Het is prachtig weer en we hebben het heel gezellig we doen oud Hollandse spelletjes in de schooltuin ik merk wel dat ik lichamelijk niet meer zoveel kan als gewoonlijk maar volgens mij valt dat niemand verder op behalve juffrouw Mijlou dan die ik op de hoogte van de situatie heb gesteld. Zij zei ook meteen dat ik dan maar minder actief aanwezig moet zijn in de klas en dat ze dan wel hulp aan andere kan vragen maar dat wil ik helemaal niet want het helpen op school geeft me ook energie en afleiding nou in dat geval ben ik elke dag welkom. Aan het einde van de dag ga ik moe maar voldaan naar huis er staat weer een pittig weekend voor de deur het is Koningsdag en dan staan we altijd met Quillian op de vrijmarkt in Rotterdam zo ook morgen. Maar aangezien ik maandag een CT scan heb en ik daarvoor weer 2 dagen moet laxeren ga ik dit jaar niet mee. Tegen dat laxeren zie ik wel weer op je wordt er zo slap en leeg van. Zaterdagochtend staan we vroeg op voor de vrijmarkt, ik ga nog even mee om de spullen te lossen en dan meteen weer met de tram naar huis. Ik vind het eigenlijk niks want ik weet niet wanneer het laxeren precies begint maar Quillian wil niet alleen op de vrijmarkt blijven als Frits de spullen uit de auto haalt een stuk verder op dus het moet maar. Nadat Frits %x heen en weer is geweest is alles er ik heb in tussen al wat uitgestald en als alles er is haast ik me naar de tram. Het voelt heel raar om er vandaag niet bij te zijn maar ik zou het waarschijnlijk toch niet de hele dag volgehouden hebben. Als ik van de tram naar huis loop krijg ik krampen en moet er nu toch echt de pas in zetten ik ben gelukkig net op tijd op de toilet. Ik neem braaf de hele dag mijn drank en pillen in en zit zo'n beetje de hele dag op het toilet. Omdat Danique ook nog steeds last heeft van d'r nierbekontsteking is zij ook thuis we kijken samen naar de koning en koningin op televisie en ik ga daarna nog even lekker in het zonnetje zitten want het is wel heerlijk weer. De mannen komen aan het einde van de middag weer thuis en hebben best goed verkocht wel iets minder als vorig jaar maar Quillian is tevreden met z'n opbrengst. Ook zondag moet ik in de buurt van het toilet blijven en ik voel me ook niet zo lekker ik lig zo'n beetje de hele dag op de bank.