En dan is het wachten.....

De week na het weekendje weg heb ik de laatste afspraak bij de anesthesist en nog wat kleine onderzoekjes en dan begint het wachten op de oproep van de operatie. De dagen worden steeds zwaarder en vooral s morgens heb ik moeite om op gang te komen.... Ik leef van pil naar pil en probeer zo goed en zo kwaad mogelijk om de "normale " dingen te blijven doen. het duurt uiteindelijk nog 2 weken voor het eindelijk zo ver is het is precies een maand na de diagnose darmkanker. Ik ben blij dat het eindelijk zover is....ben ervoor nog even snel met Danique een jurk voor haar diplomagala gaan kopen met haar want mijn kanjer is ondanks haar eigen ziekte en alle toestand rondom mij toch maar mooi geslaagd met allemaal voldoendes. Ik ben dan ook super trots op haar en zijn samen een mooie jurk uit gaan zoeken.