Wat een zware dag

Dacht ik gisteren nog dat het best aardig ging was vandaag de pittigste dag ever...... Was alweer vroeg wakker en kreeg door de misselijkheid m'n ontbijt er niet in moest ik ook nog een proteïne milkshake naar binnen werken omdat ik toch echt moet gaan aankomen nou smaakt het best lekker naar koffie maar het kwam er 3 dubbeldwars er weer uit en het beetje dat er in bleef boerde ik de hele dag weer op.ik voelde me zo beroerd dat zelfs m'n ogen open doen te veel energie kost. De broer zegt dat ik meer m'n morfinepomp moet gebruiken dat doe ik dan maar braaf maar hoe vaker ik druk hoe beroerder ik wordt. Ik bedenk me dat als dit zo blijf ik voorlopig nog niet naar huis kan ik zie ook geen zuster of broeder en voel me met de minuut ellendiger. S middags  komt m'n moeder tijdens het bezoekuur die ziet ook dat ik er erg beroerd uit ziet en ik heb zelf geen energie om mijn ogen open te doen laat staan te praten, m'n moeder weet ook niet zo goed wat ze voor me kan doen en ik merk dat ze erg ongerust is zal ik maar gaan vraagt ze en dat vind ik een goed plan zo kan ik gewoon blijven liggen met m'n ogen dicht. S avonds komen Frits en de kinderen maar ik ben nog steeds zo beroerd als een hond ik heb het ideeën dat het door die morfine alleen maar erger wordt dus besluit om deze niet meer te gebruiken en ik hoop dat die er morgen af mag. Ook nu kan ik m'n ogen niet open houden en hou ik niks binnen Frits had al van m'n moeder gehoord dat dat vanmiddag ook zo was en besluit me maar alleen te laten..... Ik krijg nog een paar keer iets voor de misselijkheid de tabletjes helpen niks maar de injectie geeft wel wat verlichting. Het wordt weer een lange nacht met een hoop herrie wat duurd een nacht dan lang zeg.